Tale-røyret i NRK Hordaland  

 

Dette intervjuet hadde me med Tale Hauso då ho byrja som medarbeidar i  «Grannanytt». No håpar me endå fleire kan verta litt betre kjend med henne.

 

Bilen, kamera og mikrofon er alt Tale treng.
Bilen, kamera og mikrofon er alt Tale treng.

 

Ho brukar bilen til kontor. Det kjekkaste ho veit er å dansa og å koma seg til fjells med sauene.

Av Johannes H. Sekse

Det er ei smilande og  sprudlande blid jente som svingar BMW-en opp i tunet her på Øvsta Sekse. Me har avtalt eit lite intervju. Og me byrjar like godt med:

Kem æ du?

–  Eg er 24 år og av god fjorda-blanding. Far min kjem frå vestsida, mor frå Odda, der eg og vaks opp, og etter ein joladans på Espe for sju år sidan, hamna eg her på Austsio.

Ville heim att

Det var nemleg der og då ho møtte Jan (Sandven) som hadde kjøpt gard på NedreBørve.

Har du alltid hatt lysta å verta journalist?

–  Vegen har vel gått seg til etter kvart og har gjerne vore styrt av ein del tilfeldigheiter. Men eg har alltid vilja heim att til Hardanger.

Etter tre år ved Odda vidaregåande skule, studerte Tale ved Universitetet i Bergen. Der tok ho Bachelor i statsvitskap – Samanliknande politikk. Etter det søkte ho og kom inn på NRK Nynorsk Mediesenter i Førde. Praksisen fekk ho i NRK Hordaland, som truleg vart døropnaren dit.

Praksisen i NRK Hordaland opna truleg døra til  fast jobb.
Praksisen i NRK Hordaland opna truleg døra til fast jobb.

Fyrst fekk ho eit vikariat for Marte Rommetveit på Stord. Då Egil Torheim gav seg, dekka Tale både Sunnhordland og Hardanger ein periode. Då stillinga hans vart lyst ut, søkte ho og fekk jobben.

Glad i dataskjermar

 

Den nye medarbeidar- og redaktøren i Grannanytt, er over snittet glad i dataskjermar, slett ikkje noko hinder i NRK-jobben heller. Radio, nett og tv. I dag må du kunna alt. Hovudgesjeften er å laga ein god og aktuell lokalradio, men kvardagen skiftar fort.

Seinaste nokre dagar før dette intervjuet, måtte ho rykkja ut til husbrann i Odda og dekka saka for Dagsrevyen. Så var det nesten rett over på Klassequiz dagen etter – stor overgang frå noko djupt tragisk til noko langt meir triveleg og kjekt.

At Tale er glad i å prata med folk, likar seg saman med andre og alltid har vore glad i å skriva, er heller ikkje til meins i jobben hennar.

 

Ålreite dyr

 

Plan B var lærarutdanning. Men ho kunne like fullt ha hamna der ho er i dag for det. Det er nemleg svært vanleg at lærarar vert journalistar – som til dømes både underteikna og forgjengaren hennar, Egil Torheim.

Kinso med kinsekvelv oppe til høgre.
Kinso med stølen Kinsekvelv oppe til høgre. Nede til venstre skimtar me brua over Kinso, mellom Munkabu og Kinsekvelv.

Heime på garden, der dei driv med både sauer og frukt, hjelper Tale til med det meste. Det har vore svært mykje å gjera med bustadhuset og løo. Så då er det eit spørsmål om det vert tid til nokon hobbyar.

–  Å joda! Ein del i alle fall.

Tale deltek på trim/trening både på Sekse og Lofthus. Ho er glad i dyr. Sauer er som sagt ålreite. Og så er ho ekstremt glad i å gå i fjellet.

Tale (med kvit lue) og Jan på veg forbi Veivatnet md sauene i fjor sommar.
Tale (med kvit lue) og Jan på veg forbi Veivatnet md sauene i fjor sommar.

 

Toppen er ei veke i Kinsekvelv

 

Toppen er difor å kunna gå til fjells med sauene. Eller å ta seg ei ferieveke i Kinsekvelv – for å sjå etter sauene og slappa skikkeleg av.

– Det er det eg gler meg mest til av alt, smiler ho og legg til at dansen kjem på ein god andreplass, med «Swing» på topp.

Tale t.v. saman med "svigerinna" Helga Sandven, tek ein liten stopp i Munkabu, på veg inn med sauene.
Tale t.v. saman med «svigerinna» Helga Sandven, tek ein liten stopp i Munkabu, på veg inn med sauene.

—–

Tale er ei jente med begge beina planta på jorda – sjølv om jo arbeider i eteren, for å seia det slik.

Send inn stoff og bilete

Hei!!!

Ingen for liten, ingen for stor. Her skal alle få sleppa til, seier redaktøren av nettavisa vår. FOTO: Anve Tveit
Ingen for liten, ingen for stor. Her skal alle få sleppa til, seier redaktøren av nettavisa vår.
FOTO: Anve Tveit

Det er for tida berre ei hending som er varsla for heile Indre Austsio for tida. Og det er Oksenturen til Il. Føyk.

Redaksjonen oppmodar difor alle – privatpersonar, lag og organisasjonar om å senda inn melding om tilskipingar eller hendingar som dei ynskjer å kunngjera.

For å gjera det litt enklare enn før, kan tekst, bilete m.m. sendast som epost til:

johannes.sekse@gmail.com

Ta gjerne kontakt på telefon 411 05 951 om du lurer på noko.

NO SKAL SIDA VÅR VERTA AKTIV!!!

Med helsing

Johannes H. Sekse

Kvann

Kvann frå veigdalen
Kvann frå Veigdalen i 2010. Foto Karl Arvid Andersen

Angelica archangelica

Andre norske navn ; Kvannjol, jol, kvanj, kvanne, kvannegras, erkeengelurt

Kvann var tidlegare ei vanleg plante på Hardangervidda, men var ein periode sjelden å sjå. I seinare år har arten teke seg opp att. Kvann er ei toårig plante som veks i dei nordlige delane av Norge, Sverige, Finland, Færøyene og Island. Det fyrste året veks det berre blad, men i løpet av det andre året får den ei stamme som kan verta opp til to meter høg.

Kvann var særs viktig i tidlegare tider til medisinsk bruk og var tillagt mange eigenskapar

URTENS EGENSKAPER OG VIRKNING
Kvann er en bittersøt og aromatisk urt. Den er angitt å ha følgende egenskaper: Appetittvekkende, magesaftstimulerende, magestyrkende, slimløsende, hostelindrende, krampeløsende, varmende, nervestyrkende, urindrivende, svettedrivende, febersenkende, blodrensende, desinfiserende, antibakteriell og sopphemmende.
 
URTEN KAN BRUKES VED FØLGENDE HELSEPLAGER / SYKDOMMER
Droger av kvann kan brukes ved liten appetitt og dårlig fordøyelse, anoreksi, innvollsorm, forkjølelse, luft i magen, kolikk, hoste, bronkitt, slim, betennelser, blærekatarr, skjørbuk, dårlig blodomløp, Buergers sykdom, pest, kolera, dysenteri, revmatisme, reisesyke og blodmangel.

Gratulera Tyssedal !

Eit strålande eksempel på at det nyttar å kjempa. Det er flott å sjå at politikarane let seg påverka og kan snu i saker som har så stor betydning for eit levande bygdesamfunn.

Videreformidlar skriv til alle IAG sine medlemmer frå Cristine Taklo Schmidt i Tyssedal Tilflytterforening :

» Vi vant kampen om Tyssedal barneskole!! Det var en stund det virket umulig, men jammen klarte vi det til slutt. 
Tusen, tusen takk for all hjelp og støtte vi har fått fra Grannarlaget. Vi har merket oss at fleire medlemmer har støttet oss, gjennom sosiale media, uttalelse, oppmøte på folkemøte og oppløftende ord underveis.
Kan dere være så snill og videreformidle takk for støtten? Den har vi satt umåtelig stor pris på. Det har vært en lang kamp, og det har vært kjempeviktig for oss å vite at vi hadde flere i ryggen.
Kontakt oss når dere trenger hjelp. Vi ser verdien av levende grender, og dette må vi kjempe for. Sammen er vi sterke!
Ha en fortsatt god helg 🙂
Mvh. Christine
Tyssedal Tilflytterforening «

Møte med heradet ang byggjefelt på Sekse

IAG var den 13.06 16 i møte med Ullensvang Herad angåande planlagt byggjefelt i Markastå på Sekse.

Planleggar Kent Håkull er inne i si siste arbeidsveke i Ullensvang og startar på ny jobb i Odda. Han har i samarbeid med Norconsult utarbeidd reguleringsplan for Markastå. IAG har vore så heldige og fått bistand frå Per Berge  (Berge Sag) som konsulent i denne saka. Han har kome eins ærend frå Ølen tre turar for å hjelpa oss. På denne måten har me kunna vore med og påverka prosessen. Han er ein ekta «bygdamann» som brenn for bygdane . Me er han stor takk skuldig.

Ferdig reguleringsplan skal visst alt går greit leggjast fram for heradsstyret på møte 5. September. Etter det vert planen lagt ut til 1. gongs høyring.

I planen er det lagt til rette for ein blanding av hus i rekke, tomannsbustad og einebustader. Til saman ca 15 bueinheiter. IAG er part i planen og me vil halda medlemmene orientert om utviklingen.

Frå IAG møtte tre medlemmer og Per Berge. Frå heradet møtte Kent Håkull, John Ove Rørnes og Magnus Steigedal

 

Arbeid i samband med RV13 og FV101 over Sekse.

IAG har hatt samtalar med Statens Vegvesen i lengre tid angåande diverse arbeid me ynskjer utført. Asfaltering av FV 101 i 2016 står på planen til vegvesenet. Me har i samband med det gitt beskjed om at ein fartsdump har mangla merking. Etter asfaltering vil no alle fartsdumpar verta merka på nytt.

Me har og bede om at det vert sett opp vegskilt merka Sekse på RV13 før innkøyring frå nord inn på FV101. Dette er me lova skal koma på plass.

Me har søkt vegvesenet om å få forlenga 60 km sonen frå der båthamne skal liggja og inn til starten av Seksestrekkjo. Dette har og vore eit ynskje frå bebuarane på Skutenes og verkstaden til Tord (Bjørn Svoldal), men me fekk nei i fyrste omgang. Dei vil koma attende til dette etter at båthamn er ferdig.

Me har og snakka med vegvesenet om å omgjera «rundkøyring» nedanfor Grannatun til oppmerka parkeringsareal. Dette vil i så fall koma Grannatun, badeplassen og Grannabryggjo til nytte. Det vil då kreva ein mindre reguleringsendring. IAG vil gjerne ha innspel frå folk om dei synest dette er ein sak me bør arbeida vidare med ?

Busslomme
Plassen nedanfor Grannatun som oppmerka og utvida parkeringsplass ?  Foto Karl Arvid Andersen